Over 'goede' voornemens (en waarom ik daar nu niet meer aan doe)

De goede voornemens vliegen je om de oren. Sportlessen zitten bomvol, eiwitpoeders en -repen worden met korting aangeboden en iedereen begint met een challenge van x dagen die dan wel ‘hard’ of ‘soft’ is. Januari begon ook bij mij bijna altijd met ‘goede’ voornemens die vooral gingen over fit worden, afvallen, gezonder eten. Ieder jaar nam ik mezelf voor om dit jaar de fitste, gezondste versie van mezelf te worden.

Zo zette ik mezelf aan het begin van het jaar muurvast met voornemens (leeg: regels). Het moest en zou lukken op deze manier. Dit was er een nieuw jaar met een schone lei en alles zou anders worden. Wat ging mij helpen om het dit jaar écht voor elkaar te krijgen?

De donkere januaridagen plande ik vol met sportlessen, strakke eetschema’s en zo min mogelijk sociale afspraken. In plaats van te verzachten werd ik alsmaar harder voor mezelf. Mijn zenuwstelsel kreeg geen pauze maar het kreeg er een opdracht bij (of 20).

Al die goede voornemens hadden vooral één ding gemeen: ze waren nauwelijks haalbaar en zeker niet allemaal tegelijk. Ik hield het vaak maar even ‘vol’ en juist dat maakte me in januari al een mislukkeling. Het voelde alsof de toon voor het hele jaar al vroeg was gezet.

Terugkijkend zie ik dat ik iets heel anders nodig had: rust, (zelf)liefde en een zekere mate van regelmaat. Want wat ik vooral voelde na zo’n drukke december maand was onrust in mijn hoofd. Ik was vaak van de leg na december, een maand die vaak veel vraagt van je tijd, je aandacht en je energie. Het is logisch dat je lijf daarna snakt naar rust. Wat ik lange tijd door elkaar haalde was rust en controle (en die goede voornemens gingen zelden over rust en nou juist wel over controle).

Dat veranderde toen ik na jaren eindelijk een manier van eten en leven vond die bij mij past. Door het hele jaar door vrij te eten (wordt vervolgd) hoef ik in januari niets meer vol te houden of goed te maken. Vrij eten betekent voor mij: eindelijk geen regels meer en van daaruit liefdevolle keuzes kunnen maken. Het haalt de spanning weg rondom eten, brengt me dichter bij mijn lichaam en juist daardoor kan ik beter zorg dragen voor wat ik nodig heb. Januari voelt nu niet meer als een maand waarin iets moet worden ingehaald of hersteld maar als een maand waarin ik de rust weer terug breng.

Het enige voornemen dat ik nog heb is dichtbij mezelf blijven en soms dus weer even zoeken hoe dat er ook alweer uitziet. Uiteindelijk weet en voel ik het beste wat voor mij werkt.

PS: Iets wat ik wél leuk vind om te doen is thema’s geven aan het nieuwe jaar, een moodboard te maken of een bingokaart met dingen die ik graag wil doen. Zo daag ik mezelf toch uit om op een leuke, ontspannen manier naar het komende jaar te kijken en te dromen.